من همچنان همین مشکل را در مغازه‌های کوچک می‌بینم: تجهیزات هنوز کار می‌کنند، بنابراین مالک به استفاده از آن ادامه می‌دهد، با این حال صورت‌حساب‌ها همچنان افزایش می‌یابد، تعمیرات ظاهر می‌شوند و مشتریان بیشتر از آنچه باید منتظر می‌مانند.
از آنجاست که ضرر پنهان شروع می شود.
ماشینی که "به اندازه کافی خوب" به نظر می رسد، همچنان می تواند هر روز پول را تخلیه کند. ممکن است قدرت بیشتری مصرف کند، بیشتر خراب شود، مواد را هدر دهد یا تیم من را کند کند. وقتی این اتفاق می افتد، من فقط پول نقد را در تعمیرات از دست نمی دهم. من فروش، زمان و اعتماد را از دست می دهم.
من آموخته ام که تجهیزات قدیمی به ندرت در یک لحظه بزرگ از کار می افتند. معمولا ابتدا سیگنال های کوچکی را ارسال می کند.
یک یخچال سخت تر از حد معمول کار می کند.
یک چاپگر دوباره گیر می کند.
یک میکسر برای اتمام همان کار بیشتر طول می کشد.
یک ویترین گرم می شود.
یک دستگاه POS هنگامی که خط مشغول می شود، یخ می زند.
هر موضوع به خودی خود کوچک به نظر می رسد. آنها با هم می توانند سود را بخورند.
کاری که من انجام می دهم ساده است. من به هزینه واقعی نگاه می کنم، نه فقط برچسب قیمت.
تعمیر ارزان ممکن است امروز هوشمندانه به نظر برسد. اگر همان واحد هر ماه نیاز به سرویس داشته باشد، در نهایت بیشتر از آنچه برنامه ریزی کرده بودم، پرداخت می کنم. همچنین باید با ساعات از دست رفته، شکایات مشتریان و استرس کارکنان کنار بیایم. به همین دلیل است که من همیشه یک سوال می پرسم: "آیا ابزاری را تعمیر می کنم یا مشکل عمیق تری را پوشش می دهم؟"
قبل از اینکه تصمیم بگیرم چه کار کنم، از یک چک اولیه استفاده می کنم.
من توجه می کنم که هر چند وقت یکبار تجهیزات خراب می شود.
من مصرف انرژی را دنبال می کنم.
من قبوض تعمیرات چند ماه گذشته را مقایسه می کنم.
من تماشا می کنم که تیم من وقتی سرعت واحد را کاهش می دهد چقدر زمان از دست می دهد.
می پرسم آیا دستگاه هنوز هم با سرعت مغازه مطابقت دارد؟
این بررسی به من کمک می کند تا تصویر کامل را ببینم.
یک نانوایی که با او کار می کردم، اجاق قدیمی تری داشت که مدام ایرادهای کوچکی را نشان می داد. واحد هنوز پخته بود، بنابراین او آن را نگه داشت. با این حال، قبض برق او بالا بود و کارکنانش مجبور بودند هر روز آن را از نزدیک تماشا کنند. بعد از اینکه او آن را با واحدی جایگزین کرد که با اندازه مغازه‌اش مطابقت داشت، فر یکنواخت‌تر کار کرد، تیم زمان کمتری را برای عیب‌یابی صرف کرد، و عجله روزانه استرس کمتری داشت. این تغییر اتفاق نیفتاد زیرا فر جدید فانتزی بود. این اتفاق به این دلیل رخ داد که نسخه قدیمی بیش از آنچه به نظر می رسید هزینه داشت.
من همین الگو را در کافه ها، سالن ها، تعمیرگاه ها و مغازه های خرده فروشی کوچک می بینم.
تجهیزات قدیمی می توانند خدمات را کاهش دهند.
تجهیزات قدیمی می توانند زباله را افزایش دهند.
تجهیزات قدیمی می تواند به تجربه مشتری آسیب برساند.
تجهیزات قدیمی می توانند مغازه را خسته به نظر برسانند، حتی زمانی که افراد داخل تمام تلاش خود را می کنند.
وقتی می‌خواهم مشکل را برطرف کنم، با سه مرحله شروع می‌کنم.
من تجهیزاتی را که اغلب خراب می شوند فهرست می کنم.
من آنهایی را که بیشترین هزینه را برای اجرا دارند مشخص می کنم.
من هزینه تعمیر را با هزینه تعویض در یک چرخه استفاده معمولی مقایسه می کنم.
این به من پاسخی تمیزتر از حدس و گمان می دهد.
اگر یک واحد هنوز به خوبی کار می کند و تعمیر آن کوچک است، آن را در یک لیست کوتاه نگه می دارم. اگر نیاز به توجه مداوم داشته باشد، من برای مبادله برنامه ریزی می کنم. اگر دستگاه بر جریان فروش تأثیر بگذارد، من آن را در اولویت قرار می دهم. صبر نمی کنم تا در وسط یک روز شلوغ متوقف شود. این نوع تاخیر معمولا هزینه بیشتری دارد.
به سمت مشتری هم توجه می کنم.
یک آسیاب قهوه آهسته می تواند یک خط نگه دارد.
فریزر ضعیف می تواند به کیفیت سهام آسیب برساند.
پایانه پرداخت فرسوده می تواند پرداخت را ناخوشایند کند.
یک ماشین پر سر و صدا می تواند احساس راحتی کمتری در مغازه ایجاد کند.
مشتریان ممکن است علت دقیق را نگویند، اما متوجه نتیجه می شوند.
دیدگاه من ساده است: تجهیزات باید به حرکت مغازه کمک کند، نه آن را عقب نگه دارد.
اگر من یک مغازه راه اندازی کنم، می خواهم هر ابزاری جایگاه خود را به دست آورد. این بدان معنا نیست که من چیزها را خیلی سریع تعویض می کنم. این بدان معناست که من در مورد آنچه که هر واحد برای کسب و کار انجام می دهد صادق هستم. ماشینی که انرژی را تخلیه می کند، نیاز به سرویس مجدد دارد، و تیم را کند می کند، صرفاً به این دلیل که هنوز روی زمین است، «پس انداز پول» نیست.
دریافته ام که بهترین زمان برای عمل قبل از عادی شدن فقدان است.
وقتی تجهیزاتم را زود چک می کنم، کنترل بیشتری پیدا می کنم.
وقتی ارتقاهایی را با اعداد واضح برنامه ریزی می کنم، از هزینه های غافلگیرکننده اجتناب می کنم.
وقتی ابزارهای ضعیف را با ابزارهای مناسب جایگزین می کنم، تیم من با اصطکاک کمتری کار می کند.
یک مغازه نیازی به جدیدترین وسایل موجود در بازار ندارد. به تجهیزاتی نیاز دارد که متناسب با کار باشد، جریان روزانه را پشتیبانی کند و هزینه ها را در محدوده عادلانه نگه دارد. این خطی است که من استفاده می کنم.
اگر مغازه من بابت تجهیزات قدیمی ضرر می کند، آن را به عنوان یک مشکل کوچک تعمیر نمی بینم. من با آن به عنوان یک سیگنال تجاری رفتار می کنم. سپس به اعداد، حجم کار و تأثیر مشتری نگاه می کنم. این عادت من را بیش از یک ماه بد نجات داده است. تجهیزات برش، تجهیزات جوش، تجهیزات صاف کننده، دستگاه های صاف کننده.
