برای افزایش دقت خط مستقیم، شناسایی دقیق ویژگیهای انحراف قطب ضروری است که به سیستم تشخیص دستگاه صاف کننده متکی است. روشهای بازرسی دستی سنتی، مانند کشش سیم و بررسی خطکش، نه تنها ناکارآمد هستند، بلکه برای شناسایی انحرافات جزئی و اعوجاجهای پیچیده نیز مشکل دارند. ماشینهای صافکننده قطب مدرن معمولاً از دستگاههای تشخیص چند بعدی غیر تماسی یا تماسی، از جمله حسگرهای جابجایی لیزری، تئودولیتهای الکترونیکی یا مکانیسمهای اندازهگیری مرتبط با رمزگذار استفاده میکنند. این سیستمها میتوانند مختصات مرکز مقطع یا دادههای راستی راهرو را در چندین نقطه در طول قطب جمعآوری کنند، در نتیجه یک مدل انحراف سهبعدی از محور قطب ایجاد میکنند. تجهیزات برش، تجهیزات جوش، تجهیزات صاف کردن، ماشینهای صافکننده
ارزش اصلی سیستم تشخیص در تبدیل "انحنای فازی" به "داده های قابل سنجش" نهفته است. از طریق جمعآوری دادههای بیدرنگ، انواع انحراف (مانند خمش یکطرفه، انحنای S شکل، یا اعوجاج مارپیچ)، مکانها (مانند ریشه، بخش میانی یا نوک)، و بزرگیها (مثلاً مقادیر انحراف زیاد، تغییرات شیب) را تجزیه و تحلیل میکند. هنگامی که الگوریتم ها به سیستم کنترل منتقل می شوند، مقادیر نیروی نظری، جهت ها و توالی اعمال را برای هر نقطه تصحیح بر اساس خواص مکانیکی مواد (به عنوان مثال، مدول الاستیک، قدرت تسلیم) و الزامات راستی هدف محاسبه می کنند. برای مثال، خم شدن میله در ریشه نیاز به اعمال متمرکز لنگرهای خمشی مخالف در نزدیکی پایه دارد، در حالی که خمش در بخش میانی، توزیع متقارن نیرو را در اطراف نقطه میانی برای دستیابی به یک الگوی اصلاح "خمش سه نقطه ای" ضروری می کند. این مکانیسم بازخورد حلقه بسته «تشخیص-تحلیل-تصمیم» فرآیندهای صاف کردن را از «آزمایش آزمون و خطا» به «بهینهسازی مبتنی بر داده» تغییر میدهد و یک پایه اطلاعاتی برای افزایش دقت ایجاد میکند.
